Knippen en plakken met meneer van den Boogaard

Je leest hem van voor tot achter. Je bladert er even snel door. Misschien gooi je hem wel direct uit het raam! Het JEL+ Magazine. Zo gaat het nu en zo gaat het al vele jaren. Want onze schoolkrant heeft een lange geschiedenis. Ik ging langs bij meneer van den Boogaard om daar meer te weten over te komen. Hij is niet alleen al 34 jaar tekenleraar, maar zat vanaf het begin bij de schoolkrant en hield dat maar liefst 25 jaar vol.

3 in de pan

De allereerste naam van onze schoolkrant. Toen heel leuk gevonden, maar voor nu niet echt meer. Want om je schoolkrant nu naar een soort poffertjes te vernoemen? Maar goed, het was toen een erg goede naam. De 3 stond namelijk voor de drie locaties waar de school toen zat, de drie leerrichtingen die je kon kiezen en voor de makers van de schoolkrant: leerlingen, ouders en personeel. “Want ook het personeel zat rustig te roddelen, alleen publiceerden zij niet alles…” vertelt meneer van den Boogaard.

Het opmaken en drukken!

Meneer van den Boogaard maakte de schoolkrant op. Maar wat doet een vormgever zonder computer? “Knippen en plakken met een pot lijm. Alle met de hand geschreven stukjes overtypen met de typemachine, uitknippen, opplakken en kopiëren. De schaduwen wit schilderen en opnieuw kopiëren. En dan nog alles laten nakijken en weer opnieuw beginnen. Ja, dat vormgeven was echt een hobby op zich” zegt meneer van den Boogaard. Vervolgens ging het niet naar de drukker, maar werd alles op school gekopieerd. Alleen de omslag werd buiten de deur gedrukt. “Als alles klaar was, moesten we alle blaadjes met een hele horde leerlingen nog aan elkaar nieten. Maar dat maakten we leuk met een hoop flessen frisdrank. Zeker toen we sponsoren kregen als Multivlaai.”

Verhalen en cijfertjes

Waarmee werd de schoolkrant gevuld? ‘Ik kom bij u eten’, ‘een week lang zonder’…? Nee, in ieder geval moesten er een hele hoop cijfertjes over het schoolfonds in, als verplichting van de overheid. “Ik, als vormgever vond dat niet erg, want dan had je weer een paar pagina’s gevuld” aldus meneer van den Boogaard. Dan waren er nog opstellen van Nederlands en verhalen die door de redactie gemaakt zijn doordat iedereen een zin schreef en een ander die aanvulde. “Daar kwamen hele bewonderenswaardige en grappige verhalen uit.” En natuurlijk interviews, met iedereen die je kunt bedenken.

Hoe zou het over 30 jaar zijn, vinden ze onze schoolkrant dan ook ouderwets?

Met dank aan mr. van den Boogaard

Door Lotte Schijff