Amsterdam- Twee weken lang heb ik om de minuut panisch mijn email gerefresht. Halverwege maart zou ik dan eindelijk de uitslag krijgen van het Erasmus uitwisselingsprogramma. Grappig hoe ze altijd zeggen dat juist wanneer je stopt met zoeken, hetgeen wat je zocht op je pad komt. Dit was dus net zo’n typisch gevalletje.

Amsterdam- Janken, krijsen en schreeuwen, dat is wat ik zal doen als ik niet word aangenomen voor een studie in het buitenland. Ik heb alvast besloten dat ik me voor het eerst in mijn leven lekker cliché zal gaan gedragen: als zo’n vreselijke vrouw die jankend en overstuur op de bank zit, denkend dat de wereld vergaat omdat haar favoriete soap As the World Turns stopt, zo eentje die ik normaal zo erg verafschuw. Maar in plaats van dozen chocolade en bakken Ben en Jerry’s zullen chips en hamburgers hun werk vast ook prima doen. Het liefst zou ik zeggen dat ik me flink zou bezatten en naar de fles grijp, maar dat zou een nog slechter voorbeeld voor jullie leerlingen zijn dan mijn junkfood idee, toch maar zogenaamd niet doen dus.

AMSTERDAM- Na dagen lang ploeteren heb ik de tentamenstress overleefd. De onmogelijke taak om alle artikelen van afgelopen semester in een week te lezen omdat je het in de andere zestien weken niet hebt gedaan of omdat je alles wat je ooit hebt gelezen alweer bent vergeten, is geslaagd…